44+

امشب به بازوانت پناه آورده ام آرامم کن . . .

بازوانت قلعه آرامش من است . . .

دلم میلرزد از سوز سرمای تنهایی . . .

مرا به حال خود رها نکن

باز کن آغوشت را و مرا محکم بر سینه بفشار

دلم میلرزد . . .

چون گنجشکی زیر برف

مرا امشب به بازوانت مهمان کن

دگر نایی نیست . . .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ترکم مکن حتی برای ساعتی

که دلتنگی چون بارانی به آوارم فرو خواهد ریخت

و غبار

چون هاله ای

جای پایت به شن ها امیدم میدهد

و مژگان آرامشم

عزیزترین !!!

ترکم مکن حتی برای ثانیه ای

وقتی تو نیستی

سرگردان سر گشته این سوال مداومم

که باز خواهی گشت آیا؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خیلی سخته

کسی که آرزوت بود

واسه یکی دگ بر آورده بشه